15-09-00: Goffertpark, Nijmegen, Netherlands

att:
10.000 (sold out)

support:
sigur ros

setlist:
national anthem * morning bell * lucky * you and whose army * optimistic * street spirit * the bends * paranoid android * in limbo * dollars and cents * climbing up the walls * exit music * pearly * how to disappear completely * idioteque * just * everything in it's right place * ENCORE #1: airbag * i might be wrong * the thief * nice dream * ENCORE #2: motion picture soundtrack * karma police

notes: Radiohead played their first gig in Nijmegen last night for 10.000 people at the Goffertpark. It was the first dutch gig since Oktober 1997 (apart from Jonny & Thom's appearance at the Tibetan Freedom Concert in '99). The band played a great set. The audience was able to view the concert on video screens as well, which was done very good. Not the usual static stuff you get to see at big concerts. The setlist was quite similar to the previous ones on the tent tour. "I might be wrong" was played again. This was the first time i heard the full band version. Really excellent. Just like the gigs in Copenhagen and Werchter last week, a cover song was included again: The Thief (Can).

pictures: click on pictures to enlarge

telegraaftrouwvolkskrant

review:
JAN LINSSEN (De Gelderlander)
zaterdag 16 september 2000 

Een optreden in een tent, met veel (experimentele) nummers die nog uit moeten komen op cd, die zonder single of video vooraf wordt gegaan. Het lijkt niet te kunnen in de popwereld van tegenwoordig. Maar er is een gezelschap uit Engeland dat het voor elkaar krijgt en op de koop toe tot beste band van de jaren negentig werd uitgeroepen. Radiohead heeft in krap zeven jaar tijd een prestatie neergezet die er mag zijn. Begonnen als een dertien-in-een-dozijn gitaarbandje met een grote hit (Creep) heeft de band zich ontwikkeld tot een muzikaal zeer interessant collectief. Met de gitaar nog steeds als leidraad, maar er is steeds meer ruimte ontstaan voor geluidsexperimenten middels diverse instrumenten en elektronica.

Drie jaar na het bejubelde OK Computer verschijnt op 2 oktober Kid A. Ziek geworden van het vele touren en de bijkomende verschijnselen als promotie, video's, et cetera, lieten zanger Thom Yorke en zijn mannen via internet al weten dat ze het nu op hun eigen wijze wilden doen. Geen geijkte single-lancering, persoffensief, cd-release en uitgebreide tour langs de grootste zalen.

Nee, nog voor de de nieuwe plaat verschijnt, doet Radiohead een aantal optredens in een speciaal voor de band ontworpen tent. En worden de nieuwe nummers gepresenteerd aan het publiek. Dat gebeurt gedoceerd, tussen de songs van de vorige cd's in. En dan blijkt dat Radiohead op een breekpunt te zijn aangekomen. Aan de ene kant is er het verleden van de conventionele popgroep, die in 1993 bekendheid kreeg, terwijl aan de andere kant het gezelschap nu nieuwe paden bewandelt.

De 'oude' nummers worden nog met veel verve gespeeld, maar het ware vuur laait pas op als de nieuwbakken songs op het programma staan. Slechts in een paar gevallen is nog sprake van een echt liedje, met kop en staart. Maar nummers als het claustrofobische Morning Bell en het prachtige How To Disappear Completely ontberen een vaste songstructuur en leunen meer op ritme dan op melodie.

Meer dan ooit spelen drummer Phil Selway en basist Colin Greenwood een sleutelrol in Radiohead, terwijl de gitaristen Ed O'Brien en Jonny Greenwood zich meer bezighouden met geluiden in het algemeen dan een gitaarloopje in het bijzonder. Thom Yorke weet met zijn flegmatieke stem het geheel helemaal naar zich toe te trekken.

Het is een waar genoegen om Radiohead in de publieksvriendelijke tent te aanschouwen en te beluisteren. Het superieure nieuwe materiaal doet uitzien naar de dag dat Kid A uit wordt

review: SIETSE MEIJER
Het Parool, 16 september 2000

NIJMEGEN - Even leek het alsof we terug op Lowlands waren. Daar stond de Surinaamse eettent, even verderop de even vertrouwde pannekoeken, en natuurlijk de biertenten. Maar anders dan op het Lowlandsfestival was er maar n grote tent, waar twee bands speelden: voorprogramma Sigur Ros en hoofdact Radio head.


Die tent is een idee van Radiohead. De groep neemt het ding tijdens de huidige tournee mee en speelt daarin in plaats van in de veelal troosteloze concerthallen waar je als popgroep vaak in terecht komt. Voordeel is dat de band niet afhankelijk is van de vaak matige akoestiek van de zalen waar hij anders zou spelen, en daarmee de omstandigheden meer in de hand heeft.

Vrijdagavond in Nijmegen, tijdens het eerste van de twee concerten die Radiohead in Nederland geeft, bleek de tent een goede vondst te zijn. Anders dan de rechttoe-rechtaantenten van Lowlands, die het nadeel hebben dat bij een grote opkomst alleen de voorste helft goed zicht heeft, is dit een inventieve tent met meer hoeken en wendingen, die ervoor zorgen dat praktisch vanuit elk standpunt het zicht op het podium goed is. Bovendien zijn er nog schermen opgehangen, met beelden die beter tonen wat precies op het podium gebeurt. Prettig is ook dat je, door de open constructie, gemakkelijk naar binnen en buiten loopt, wat een minder opgesloten gevoel geeft dan bijvoorbeeld de Rotterdamse Ahoy'.

Nog iets merkwaardigs aan dit optreden van het Engelse vijftal was dat het nieuwe album van Radiohead, Kid A, pas over twee weken verschijnt. Normaal gesproken gaat het andersom: eerst verschijnt de plaat, daarna gaat de band op tournee om het album te promoten. Maar Radio head is inmiddels succesvol genoeg om een eigen werkwijze af te dwingen, waar de platenmaatschappij zich maar naar te schikken heeft. Zo worden van Kid A geen singles uitgebracht, geen videoclips, en krijgen radiostations geen promo-cd waarop het radiovriendelijkste nummer is gezet, maar alleen maar de hele cd, waar ze dan zelf maar een keus uit moeten maken.

Over Kid A is door journalisten die speciale luistersessies bijwoonden, al vaak opgemerkt dat het een tamelijk ontoegankelijk album is, waar de fans van Radiohead even aan zullen moeten wennen. Hapklare popsongs staan er niet op, en de experimenten met elektronische instrumenten door de van oorsprong in de klassieke gitaarbandbezetting opererende band gaan nog een paar stappen verder dan op de vorige cd, OK Computer.

In Nijmegen leken de fans echter weinig moeite te hebben met nieuwe songs als Optimistic, The national anthem en het schitterende How to disappear completely. Er werd meegeklapt bij Everything in its right place, het merkwaardige openingsnummer van Kid A, en ook het op een drumcomputerritme leunende Idioteque, evenmin een gemakkelijk in het gehoor liggend nummer, kreeg een warm onthaal.

Opvallend was dat er ook veel oudere nummers, vooral van de cd The bends (1995), werden gespeeld, die in vergelijking met het nieuwe werk weliswaar meeslepend, maar ook heel conventioneel klonken. Een gedreven en enthousiast Radiohead sloot na bijna twee uur een rij toegiften af met de publieksfavoriet Karma police. Aan het gejuich te horen had het van de tienduizend bezoekers nog wel twee uur langer mogen duren.